tontokaletik

Auzolana beti izan da gauzak egiteko modu bat. Bertan, komunitateak parte hartu izan du modu kolaboratiboan zerbait lortzeko. Ekimen interesgarria. Elkarren arteko lana sustatzen duen ekimena. Euskal Herriko ohitura zahar honi jarraiki hona hemen egin nahi dizuedan proposamena:

Orain arte gure wiki txintxarria txintxarrisferako blogariei begira zegoen. Gaurtik aurrera herritarroi zuzenduta egongo da. Edozein herritarrak, blogari izan edo ez, parte har dezan, bertan edukiak gehitzen. Alegia2.0, Alegia soziala, errealitate bihurtzeko. Honen arabera wikitxintxarriak aldaketa batzuk izan ditu. Lehen orrian txintxarrisferako blogetako azken berriak aurkituko dituzu. Ez dituzu blogak banan-bana arakatu beharko bertako berriak jasotzeko; nahikoa izango duzu wiki txintxarrian sartzea eta lehen orria ikustea. Hori bai blogariok bertan txoko bat izango dugu. Hona hemen auzolan digitalerako lehen proposamenak:

Alegia Tagzanian: bertako baserri, plaza, etxe, leku, bide,… etiketatu ditzagun.

Alegiako historia ez ofiziala: heritarrok idatz dezagun guretzat aintzat hartzekoak diren gertaerak, bakoitzak bereak. Ez dezan inork idatz guregatik, izan gaitezen gure historiaren esale.

Hiztegie: herriko eta inguruko herrietako euskalkiko hainbat hitz erregistratzeko. Gure euskalkiak bizirik iraun dezan.

Har ezazu parte; gure esku dago!

Polita benetan herrian Mareako zelaia (Madariaga) izenez ezagutzen duguna. Belosteitik (Auzo Txikia) Txupitxo (Zubiritxo) ingurutik barrena igo nintzen bertara. Eguraldi paregabea, goialdean eguzkia eta behealdeko bailaratan terrala. Askotzan pentsatu izan dut gure herri hau sistema hidrauliko baten bidez metro batzuk gorago igo behar genukeela, eguzki izpi batzuk ikuste arren.

Ez da jende gehiegirik ibiltzen paraje hauetan. Garro baserriaren hondakinak horren lekuko dira. Bada Garro inguruan karobi bat. Sasiak janda kasik ikusten ez den karobi bat. Gainera bertan dagoen pinudiko bi pinu karobiaren gainean landatuta daude. Laster botako dituzte hauen sustraiek karobiaren hormak, non eta bi pinu madarikatu horiek ez diren bertan behera botatzen.

Ezustekoa zerrikeriaren gaiarekin hartu nuena izan zen. Alde batetik Langaurreko atseden lekuan hainbat zabor bertan utzita zegoen; ez ote dakigu mendian zaborra sortzen dugunean etxera bueltatzen berarekin. Penagarria eta zikina batzuren jokabidea.

Bestalde, etxerako bueltan tren geltokitik Gaztetxetik pasa nintzenean bertakoingurua zaborrez josita ikusteak ere zeresana sortu zidan. Nola ulertzen ote dugu autogestioa?