tontokaletik

Alegiako Mendi Asanbladak Uda honetako irteera prestatu du Uztailaren 5 eta 6rako. Helmuga Picos De Europa izango da.

Uztailaren 5ean.
- Goizeko 6:00etan atera (puntu-puntuan)
– Sotres-Invernales de Cabao (1.100 m.) [10:00etan)
- Collado de Pandébano (1.224 m.)
- Terenosa [Aterpea] (1.500 m.)
- Picu Urriellu [Aterpea] (2.100 m.)
- Bulnes – Poncebos
– Fuente De (Autobusez)
- Bertako aterpean afaldu eta lo (20 plaza; besteak kanpin dendetan).

Uztailak 6.
- Aterpean gozaldu
–Mirador - Telesferiko (1.800 m.)
- La Vueltona (2.100 m.)
- Horcados Rojos (2.200 m.)
- La Canalona (2.400 m.)
- Peña Vieja (2.613 m.)
– Potesen bazkaldu eta etxeruntz.

PREZIOA aterpetakoa eta garraioa: Helduak: 60 € - Haurrak: 30 €

Etxeberria eta Izkina tabernetan eta Intxurre Elkartean eman daiteke izena.

Ikusten duzuen bezala ez da plan txarra. Eta giroa berotzen joateko to/no bideo politt hau, Txindokin ateratakoa da, ea asmazten duzuen ni nor naizen (jejeje).

Pasa den igande honetan, jende ugari bildu zen Alegiko frontoira artisautza azoka bisitatzera. Azken egunetan euria protagonista izan denez, derrigorrez frontoian egin behar izan zen. Hau jasa bota zuena gauez.

Azokan herritarren hainbat postu egon ziren, besteak beste taloak, egurra, margoak, ehunak, arrantza, itsasontziak, eta abar luze bat. harrigarria herriko eskulanen aukera (ez ahaztu hurrengo batean hatz lanen erakusketa egin behar dugula).

Herritarra ez zen bakarra amezketako txintxarrigilea izan zen.

Atzo bildu ginen txintxarrisferako lehen blogs&beers-a egiteko. Arratsaldeko 20:00tan Etxeberrianen genuen hitz ordua. Han azaldu ginen bedaio3000, juanjoI, eiam, katuzarra, musikalegi eta ibusg. Arruenea afaltzea joan aurretik blogak eta garagardoak (b&b) izan genituen bat hizpide eta bestea laguntzaile (orden horretan). Arruenen afaldu, beti bezain ondo, eta gero herriko tabernetan jarraitu genuen gure hizpide eta laguntzaileekin.

Giro ederra izan genuen (ez eguraldia) gure artean eta hainbat gai interesgarritaz hitz egin genituen.

Hona hemen, nire memoria lagun, oraintxe bertan egin dezakedan laburpentxo bat:

1. Txintxarrisferari buruz hausnarketa egin beharra ikusi genuen. Gauza bera ulertzen dugu denok wikitaz ari garenean? Zertarako nahi dugu txintxarriMEDIA? … hainbat galdera irten ziren. Ondorioz txintxarrisferako wikikoforoa erabiltzea pentsatu genuen txintxarrisferaren semantikataz hitz egiteko eta agian gerora begira bilera presentzial bat egitea txintxarriMEDIAko erabiltzaileok foroko gaietaz hausnartzeko. Beraz badakizue, forora joan eta galderak, hausnarketak, pentsamenduak… idatzi.

2. Google earth-en Alegiako eta inguruko argazkiak jartzeko auzolan digitala martxan jartzea. Beraz badakizue, panoramio orrialdean kontu bat ireki eta argazkiak jartzen joan.

3. Tailerrak egietaren beharra: bideo edizioa, …

4. Interneta eta txintxarrisfera plazara eramatea. Plazara esandakoan herriko plazataz aritu ginen. Horretarako egun berezi bat antolatuz.

5. Musikaren historiari errepaso sakona eman genion, katuzarrak eta musikalegik zenbat dakiten, ufffff!

6. Gurea bezalako herri ttikietan dauden ekimenei begiratzea eta beraiteaz ikastea, aipatu genituenak Amezketa eta Larrabetzu izan ziren.
BubbleShare: Share photos - Find great Clip Art Images.

Auskalo zenbat gauza ahaztu zaizkidan. Lagundu “akta” ostazen please.

Atzo musikalegin Reservoir Dogs pelikularen kanta elegantea entzun eta gero, neure ekarpen ttikia egin nahi dut. Zinea eta musika uztartzen ari garenez hona hemen nire proposamena: William Friedkin zuznedariaren The exorcist filma eta bertan entzun daitekeen Mike Olfield kitarrajolearen Tubular Bells abestia.

Filman Linda Blair aktoresak deabruak hartutako Regan MacNeil neskatoaren papera egiten du. Adi, ez naiz Marikarmen Garmendia jeltzaletaz ari; nahiz eta azken honek askotan deabrutua dirudien.

Hona hemen filamaren zati bat

Mike Oldfield-en Tubular bells abestia osorik entzun nahi izanez gero, to/no:

Eta azkenik, hemen duzue The exorcist filamren beste zati batzuk, azken hauek +18

Pasa den larunbatean, maiatzaren 17an, Langaurreko bide zaharra garbitzeko asmoz auzolana burutu zen. Bertara hamarren bat lagun bildu omen ziren eta bide osoa garbitu eta txukundu zuten.

Betiko bide hau berriro zeharkatzeak garai bateko oroimenka burura ekarri dizkit. Zenbat denbora bertatik pasa gabe.

Ea, bidea berriro ez ixten ez uzteko gai garen. Eta horretarako badakigu: ttapa-ttapa beratik ibili. Zorionak bertan auzolanean ibili zirenei.

Esan baita ere bazurka inguruan diren obrengatik, txupitxoko bidea itxirik dagoela. Bertan zegoen enpresa zaharra botatzen ari dira eta ingurua itxita dago “Kontuz amiantoa” leloa duten zinta hori batzuekin. UAAAAAAAAAAA! AMIANTOAAAAA! Inguru hori inoiz garbi geratuko ote da!

Oharra: larunbat honetan egingo dugu B&Ba. Nahi izanez gero txintxarriMEDIAn izena eman.

Txintxarrisferan lehen B&B (blogs & beers) antolatu da, maiatzaren 31 larunbatean.

Afaria Arruenen egiteko asmoa dugu. Izena txintxarriMEDIAko ekitaldietan eman dezakezu. Interesgarrai litzateke aste bete lehenago behintzat izena ematea.

B&Bari buruz zerbait esan nahi izanez gero sartu txintxarriMEDIAKO blogs&beers taldera.

Egunkarian irakurri berri dut Sartagudan (alargunen herrian) Oroimenaren Parkea zabaldu dutela; 1936 estatu kolpearen ostean faxistek erahildako guztien omenez. Agian noizbait Oroimenaren Parkea ez ezik Oroimenaren Bloga edo Wikia ere zabaldu beharko litzateke, herritarrok garai hartako pasadizoak bertan erregistratzeko.

Badira bai, garai berberan baina gure herrian, oroitzeko gertakizunik. Alegiarrok izango ditugu garai haiei buruko hainbat gertaera kontatzeko modukoak eta galtzea pena litzatekeena. Ni nireekin hasiko natzaizue.

Amona Anttonik (aurten 100 urte) kontatzen duen bezala, berak eta familiak Attona Joxek eta bere hiru seme-alabak, tartean nere atte zena, eta amonaren aizpa izeba Damasarekin, Nafarroa aldetik zetozen faxisten beldur (rekete txapel gorriak) etxea utzi eta alde egin zuten. Nora eta Gernikara. Kasualitatea.

Amonak kontatzen du bera Durango inguruan zegoela eta bere senarra gudan, izeba Damasa beraren hiru seme-alabekin utzi zuela Gernikan. Eta irratiz entzun zuela Gernika bonbardeatzen ari zirela. Gure amonaren nahigabea, bere hiru seme-alabak (5, 3 eta urte bateko haurrak) bere aizparekin Gernikan.

Oinez abiatu omen zen Gernikara eta herrira iristean han topatu zuen erabat txikitutako herri bat; gainera ezin pasa zubiak apurtuta zeudelako. Marea jaitsi arte hainbat pertsona zain egon omen ziren ibaia pasatzeko. Amonaren kezka, non eta nola ote zeuden bere seme-alabak suntsituta ikusten zuen herri hartan.

Azkenean pasatzea lortu eta han hasi ome zen amona bere hiru seme-alaba eta aizparen bila. Azkenean denak bizirik topatu zituen, Gernikako estolderietan ezkutatuta egon omen ziren laurak.

Azkenean Gernikatik ere ihes egin behar: Bilbo, Santander, Bordele, Montelimar, …. Pasadizo hauek beste une baterako utziko ditut. Baita ere galtzaile gisa herrira bueltatzearena ere, bai baiziren herrian ihes egindakoen gauzetaz jabetu (lapurtu) zirenak ere.

Herrian badugu, nire ustetan, aipamen berezi bat behar duen jarduera bat. Badira hainbat jardin edo lur sail herritarrek beraien borondatez txukun-txukun mantetzen dituztenak. Hainbat jardin, inongo profesionalak mantendutakoak baino txukunagoak daudenak. Herritarrak dira, eta ez udala kasu hauetan, landareak eta lorak landatzen dituztenak, ureztatzen dituztenak, lurrari ongarria bota eta zainketa guztiak egiten dituztenak. Badira hainbat adibide Larraitz auzoa aldean.

Badira ordea kontrako adibideak. Udalak jarritako jardin edo lorontziak eta erabat utzita daudenak. Inork zaintzen ez dituenak. Agian udalak, herritarren esku utzi behar lituzke lur sail hauen mantentzea. Txukunak geratzen bait dira herritarrak zaindutako jardinak.

Ekimen txukuna litzateke, nire ustetan, Franconiko alperrik galdutako lur sail eder horiek herritarren esku jartzea bertan baratzak jar ditzaten. Luxu bat bait da, Franconi eraikina ez ezik, lur sailak ere hutsik eta alferrik galduak ikustea.

Giro bikaina, eguraldiak lagunduta, gaur Larraitzen egon dena. Makina pertsona bildu gara bertan. Hainbat postu jarritza zeuden: taloak, gaztak, ehunak, liburuak, ukenduak, … denon gozamenerako. Musika ere ez zen falta eta nola ez markatuak izateko hainbat behi eta behor.

Egun honetan Aralarreko larreak berriro irekitzen dira hiru hilabetez itxita egon ostean. Behorrak, behiak eta ardiak dira larreetara igotzen direnak. Garai batean larreak urte osoan irekita egoten omen ziren baina 1990tik aurrera hiru hilabetez itxita egote komenigarria zela erabaki zen. Horregatik maiatzaren lehenengo honen ospakizuna.

Maitzaren lehena gorria, maiatzaren lehen berdea eta Madriletik datozen berriei begiratuz maitzaren lehena beltza. Euskaldunok ez dugu ezer onik jasoko inperioaren lurraldetik.

Ekainaren 1ean, Alegian, artisautza azoka egingo da. Bertan, nahi duenak bere arte lanak erakusteko parada izango du. Ea beratartzen garenok esku-lan ugari eta kurioso ikusteko aukera izaten dugun.

Ez dakidana zera da, artisau-lana eta esku-lana gauza bera ote diren, hau da, artisau lana izateko derrigorrez esku-lana izan behar duen.

Nik egiten dudan lan gehiena hatz-lana da. Zin dagizuet hatzekin gauza asko egin daitezkeela eta nik baditudala bereziki trebeak diren hatzak.

Adibide gisa blog hauxe duzue, hatzekin egindakoa. Artisau lana ote?. Hatzak eskuetan egonik, ez ote da esku-lana blog bat egitea ?

Artisau azokan blog egileok (blogariok) lekurik izango ote dugu? edo hatz-lanen azoka berezi bat sortu behar dugu? Azken ideia hau, berritzailea ez ezik sugerentea ere irudikatzen zait. Hatz-lanak!!! mmm!

Bitarteon, neokideok, hona hemen herrian egiten diren hatz-lanen bildumatxo bat.

Irudimenak ez omen du mugarik. Nabaria da. Baretutako otsoari (Beasaingoak bareak eta Ataungoak otsoak), egunkarietako edukiek, bere irudikoz aseptikoek, neuronarik motibatzen ez diotenez, ea zer otu zaion: Goierriko gatza sortzea.

Goierriko gatza Lardaxkan, Astigarretatik blogaren bidez ikus dezakegu.

Orain konturatzen nauk xa2er, zertan pasatzen deken denbora. Hi haiz hi!

Hemen doazkizue neokideok, Goierriko gatzaren lehen 3 azalak. Ea zer diozun.

.

Indarrean gaude, bai horixe! Txintxarrisfera aurrea doa eta azkena egindako ekarpena txintxarriMEDIA izan da.

TxintxarriMEDIA sare sozial bat da. Sare sozial bat grafo(en) bidez adieraz daiteke; bertan, irudian ikus daiteenen bezala, nodoek pertsonak adierazten dituzte eta nodoen arteko lerroek beraien arteko erlazioak.

TxintxarriMEDIA gauzatzeko, txarlik ning izeneko on-line plataforma erabili du. Sare sozialak sortzeko badira hainbat erraminta ezagun, besteak beste MySpace eta Facebook.

Gaur egun, txintxarriMEDIAn 18 txintxarri gaude (populazioaren %1a). Eta edozein erabiltzailek gehitu ditzake argazkiak, bideoak eta audioak. Agenda bat ere badu, ekitaldi eta hitz-orduak adierazteko. Gainera taldeak ere osa daitezke interes jakin batzuk gauzatzeko.

Esan beharrik ez dago edonork parte har dezakeela txintxarriMEDIA, bere erabiltzaile kontua bertan erregistartuz. Ea denon artean mediateka kurioso bat sortzeko gai garen.

Badira hainbat udal, kale, parke, liburutegi, eraikin publiko eta abarretan wifi konexioak eskaintzen dituztenak herritarrek interneterako doako atzipena izateko, ordutegi jakin baten barruan.

Gustukoa nuke, Alegian Udalak jarritako wifi puntua(k) herritarron eskura izatea leku publikoetan; herriko plazan, txintxarri plazan, bulebarrean, ….

Pasa den Azaroan, Alegian azoka egin zen. Orduan berari buruz idatzi nuen posta. Oraingo honetan bideo batekin natorkizue. Bideoa editatzen denbora gehiago pasatzen dut eta horregatik apirilean jartzen dizuet bideoa.

Ea hurrengo batean herrian mondeju azoka eder bat egiten dugun.

Azkar igaro da urte bete. Gogoratzen ditut oraindik Imanol Derrytik bueltan etorritakoan Ixkinan berarekin hitz egindakoak. Baita ere Jonekin izandakoa. Agian tontokaletik blogak beraiei asko zor die. Lehen jarraitzaileak itzaletik atera zireneko garaia izan bait zen. Eta gainera 2.0 filosofiari eusteko grinarekin.

Eta beraiekin (zuekin Imanol eta Jon) ausarta izan nahi dut eta kalifikatu egin nahi dut zuen bloga. Hor doa: umoretsua, alaitsua, irreberentea, kritikoa (pentsamentu kritiko eskasian gauden garai hauetan), ez konstantea, maiztasunik gabekoa, unibertsala, …. hau da BIKATU.

Zorionak anaiok!